dinsdag 26 september 2017

Jackie en Lucille loooove Ella's Kitchen

Gezonde voeding is, zoals u vast al wel weet, één van mijn stokpaardjes. Mijn kinderen mogen wel snoepen (het zou een beetje hypocriet zijn ze dat te ontzeggen aangezien ik zelf kamp met een suikerverslaving), maar zo lang het nog kan, probeer ik dat toch binnen de perken te houden. Gelukkig bestaan er ook heel wat lekkere dingen die gewoon gezond zijn. Uiteraard zijn er groenten en fruit, maar ook in onze "snoep- en koekendoos" zit er heel wat lekkers zonder suiker, zonder kleurstoffen, en met een heleboel biologische ingrediënten.



Ella's Kitchen is zo'n lijn van producten waar wij enorm van houden. Een deel van het assortiment bestaat uit fruit- en groentepapjes en babyhapjes. Die heb ik nooit gebruikt, aangezien onze kinderen nooit gepureerd voedsel gekregen hebben (wij volgden de Rapley-methode). Ik kan me wel voorstellen dat die hapjes wel handig zouden kunnen zijn op verplaatsing, voor die schaarse momenten dat je niets geschikts kan vinden op Rapley-gewijs aan je kleintje te geven.




De smoothies, yoghurtjes en "ontbijtjes" zijn hier wel toppers. (Dat laatste wordt hier wel als tussendoortje gegeten, niet echt als ontbijt). Al die dingen zitten in knijpzakjes, een heleboel afval voor een klein beetje eten, maar wel handig voor onderweg: netjes, hersluitbaar en geen vuile potjes in je tas achteraf. Een hit tijdens lange autoritten.



Ook de koekjes vallen hier geweldig in de smaak, en als ze zin hebben in iets knapperigs worden mijn dochters enorm blij van de "puffits" en de "smikkelsticks". Ik merk dat wie meer suiker gewoon is (ikzelf bijvoorbeeld) deze dingen nogal flauwtjes vindt, maar Jackie en Lucille vinden ze lekker, dus ik blijf ze kopen. Smikkelsticks lijken bovendien uiterlijk op Cheetos, ideaal om op tafel te zetten bij een feestje en mijn dochters te laten geloven dat ze chips eten.




Om het helemaal compleet te maken: Ella's Kitchen is bovendien een heel tof bedrijf, met het hart op de juiste plaats. Ze doen hun best om de planeet niet om zeep te helpen door voor biologisch te gaan en door bewust om te springen met hun verpakkingen. En ze steunen enkele mooie projecten in Zambia.






Ella's Kitchen is een Brits merk, maar je kan het ook bij ons in vele winkels minstens een deel van het assortiment kopen: bij Carrefour, Colruyt, Bio-Planet, Albert Heijn en bij Kruidvat. Deze post lijkt uiteraard wel reclame. Daar maak ik geen geheim van: dat is het ook. Omdat ik het merk zo'n warm hart toedraag, heb ik hen gecontacteerd om te vragen of ik een stukje over Ella's Kitchen mocht schrijven. Als dank kreeg ik een doos met lekkers aan.

maandag 25 september 2017

Wat eten de Fresita's? - weekmenu week 38

maandag: meisjes eten bij oma / vastendag voor ons
Ik kom de dag door met een bakje yoghurt met appel, peer, müsli en wat noten en zaden. Misschien is dat wel meer dan 500 kcal. Zeker omdat ik ook nog 4 Chocotoffs at. Dju toch!



dinsdag: quiche met broccoli, prei en geitenkaas
Het is gebeurd: wat we vorige week voor het eerst deden is een traditie geworden: samen koken met een vriendin. Zij kookt anders dan ik. Waar ik amper een ei kan bakken zonder kookboek (dat is overdreven, maar ik gebruik bijvoorbeeld zelfs een kookboek om eender welke soep te maken), doet Stefanie dat allemaal wat intuïtiever. Ik geniet en leer bij. Bladerdeegbodem, eitjes, broccoli, prei, geitenkaas en room. Het was heerlijk.

woensdag: frietjes met stoofvlees
Voor het eerst schuiven we 's middags aan in Het Beverbeekhuis. Een prachtig sociaal initiatief waar je voor een schappelijke prijs kan gaan eten. Lekker makkelijk want zo hebben Jackie, Lucille en ik de hele namiddag tijd om buiten te spelen want 's avonds hoeven we alleen nog maar boterhammen en een restje soep. Voor papa is er nog wat quiche.

donderdag: soep en gehaktschotel / chocolademousse
We gaan alweer voor gemakskost. Verse soep en een gehaktschotel van Vleeshoeve In 't Roth, via Boeren&Buren. En dan: de revelatie: chocolademousse gemaakt van het vocht uit een pot kikkererwten. Kikkerdril noemen wij dat hier. Lekker, hoewel dat dat chiazaad voor mij niet hoeft (ik krijg daar altijd een vervelend gevoel van in mijn mond, nog iemand die dat kent?)

vrijdag: restjes

zaterdag: wortelstoemp met kippenworstjes
Heel veel "gewoon" eten deze week, me dunkt. En het smaakt!


Om het nog wat Vlaamser te maken, maak als dessert vanillepudding met hagelslag!


Maar vergis u niet: deze pudding werd zowaar gezoet met honing in plaats van suiker, en ik verwerkte er wat stukjes oud brood in. Handige manier om daar op een verantwoorde manier van af te geraken.

zondag: soep van zoete puntpaprika's
Een van de recepten van meneer. Lekker!

donderdag 21 september 2017

Fresita leest een boek: de kracht van kwetsbaarheid - Brené Brown

Dat kwetsbaarheid zo'n beetje een dingetje van mij is, dat vermoedde ik al een tijdje. Iets waar ik "issues" mee heb. Ik vind mensen namelijk pas fijn als ze zich een beetje kwetsbaar opstellen. Mensen die te veel hun best doen om zelfzeker over te komen, vind ik doorgaans vreselijk arrogant en geven me koude rillingen. Dergelijke types kruisten al enkele malen mijn pad. Maar meestal smelt mijn aversie als sneeuw voor de zon zodra hun façade een eerste barstje vertoont. Eén keer toegeven "ik weet het ook allemaal niet zo goed" en ik sluit je voor altijd in mijn hart. Het is wel een moeilijk evenwicht, want te veel kwetsbaarheid staat een innemende persoonlijkheid wel wat in de weg, denk ik.

Maar ik houd er dus wel van, van kwetsbaarheid. Een vleugje kwetsbaarheid staat namelijk iedereen goed.

Iedereen, behalve mij. Ik val nog liever dood dan dat ik me kwetsbaar opstel. Ik dacht nochtans lang dat ik daar helemaal geen problemen mee heb. Ik maak er toch geen geheim van dat ik bijvoorbeeld het moederschap niet bepaald een eitje vind. Dat ik soms roep en tier op mijn kinderen (terwijl ik dat helemaal niet wil). Dat ik slordig en vergeetachtig en chaotisch ben. Maar toch. Daar draait die kwetsbaarheid niet helemaal om. Het gaat om echt met de billen bloot gaan. En dat is toch nog wel wat anders.

In een verrassend diepgaand gesprek raadde een vriendin me "De kracht van kwetsbaarheid" van Brené Brown aan. Ik had er al van gehoord (want ik lees de Flow en bekijk wel eens een Ted Talk). Maar ik had het dus nog niet gelezen. Inmiddels wel. Merci voor de tip, Annelies!



Nu: ik had er nogal veel van verwacht. Ik dacht dat het me allemaal nu eens haarfijn zou uitgelegd worden en tegen dat ik dat boek uithad zou mijn kwetsbaarheidsprobleem van de baan zijn. Of zoiets. Dat is ook wel een beetje veel gevraagd van een boek natuurlijk.

Mijn "probleem" is nog niet van de baan. Maar er ligt wel wat op tafel. Want het boek inspireert wel. Je moet er eens iets "mee doen", met die kwetsbaarheid, zei diezelfde Annelies. Jaaaaa, ze heeft helemaal gelijk natuurlijk. Ik denk al een tijdje na over wat dat "iets" dan precies moet worden. Binnenkort komt het er misschien wel uit. Een paar bekentenissen misschien. Dingen die velen wel weten maar velen ook niet. Dingen waarvoor ik me al schaamde in mijn leven (want schaamte, ook dàt is een dingetje, en het ene is natuurlijk onlosmakelijk verbonden met dat andere). Of misschien moest ik maar eens vertellen over iets wat ik eigenlijk heel graag zou willen doen. Mysterieus allemaal hè.

Valt wel mee, zo interessant ben ik nu ook weer niet. En ook heel veel misschien, valt het op?

Wordt vervolgd. (misschien ;-) )

dinsdag 19 september 2017

Billy Rose gaat de winter in!

Ik omring mij graag met getalenteerde mensen en mevrouw Billy Rose is daar zeker eentje van. Annelies runt intussen al een heel aantal jaren de juwelenlijn Billy Rose en dat wordt daar alsmaar mooier. Afgelopen donderdag stelde ze haar herfst- en wintercollectie voor.







Billy Rose is een prachtige webshop met een uitmuntende service. Maar wat ik helemaal zou aanraden, zijn de open ateliers. Twee keer per maand, telkens op donderdagavond, staat de deur van het atelier in Leuven open voor een shopavond waar je het aanbod van de webshop kan passen, met een glaasje cava, of waar je maatwerk kan bespreken. (trouwringen, de naam van je geliefden graveren in een armbandje, ze doet het allemaal!) De data van de open ateliers vind je hier. Ga daar maar eens naartoe, en doe ze zeker mijn groeten!

maandag 18 september 2017

wat eten de Fresita's? - weekmenu week 37

Voor we eraan beginnen: heeft u al gestemd voor de publieksprijzen van de Mom Blog Awards? Zou fijn zijn als je dat deed. En dan vooral als je "Mademoiselle Fresita" zou invullen. Als het goed is, zou je mij moeten kunnen nomineren via deze link. (Laat zeker iets weten als die link niet werkt, want ik vind het eerlijk gezegd allemaal niet zo overdreven duidelijk). Duizendmaal dank!

maandag: kinderen bij oma / vastendag
De kinderen krijgen eten bij oma, Johan mag op kosten van het werk ergens de voeten onder tafel schuiven en ik overleef de hele dag op een potje platte kaas (van De Ploeg, via Boeren&Buren) met wat fruit, müsli en noten. Tot nu toe mijn gemakkelijkste vastendag eigenlijk. Dit bevalt me meer dan een hele dag kinkloppen met een paar stukjes fruit om dan 's avonds warm te eten. (Wie niet weet waarover ik het heb: ik volg het 5:2-dieet)

dinsdag: lasagne met gegrilde groenten
Op dinsdag komt Sophie ons huis poetsen. Ik ben daar niet zo graag bij. In plaats van een hele voormiddag koffie te gaan drinken, besluit een vriendin dat we beter samen zouden koken in haar huis. Gezellig, samen, én het avondeten is ineens ook klaar. We gaan voor de lasagne met gegrilde groenten van Jeroen Meus. We voeden daarmee drie gezinnen (want toen we onze plannen 's ochtends aan de schoolpoort uit de doeken deden, kregen we prompt een bestelling) en kunnen elk nog een flinke portie in de diepvries schuiven. Voor herhaling vatbaar, zo'n gezamenlijke kooksessie.


woensdag: pannenkoeken  / stoofvlees, spinazie, witloof
Bij het plaats maken in de diepvries voor de lasagne van dinsdag, werd duidelijk dat er daarin een paar dingen zaten die wel eens plaats mogen ruimen. Een bak stoofvlees bijvoorbeeld. Ik maakte er een slaatje van witloof en spinazie bij en frietjes van zoete aardappelen uit de oven bij (ik gebruikte niet dit recept, met lekkere maar wel slappe frietjes tot gevolg) en nodigde enkele eenzamen uit. Voor de vegetariër in het gezelschap was er een restje lasagne.

donderdag: restjes
Er is nog wat stoofvlees over, en nog steeds lasagne.

vrijdag: zalm met broccolistoemp
Meneer Fresita shopt zijn gebruikelijke kinder-comfortfood bij elkaar. Gemakkelijk en altijd tevreden gezichten. Ik werk een late shift en eet op een vastendag naast mijn potje yoghurt met fruit en granola ook nog handenvol chips, een paar wafeltjes en snoep. We kunnen dit beschouwen als een niet erg geslaagde vastendag. Ik had zelfs maagpijn 's avonds van het schransen.

zaterdag: croque monsieurs / koolsla / soep uit een pak
Het brood is oudbakken en er ligt kaas en hesp in de frigo die op moet. Soms is het niet moeilijker dan dat. Ik kocht op de buurderij voorgesneden rode en witte kool, snijd er nog wat witloof bij en daar zijn de groenten. En we eten soep uit een pak. De enige die we echt lekker vinden: tomaat mozzarella met balsamico, maar ontdekken dat we die eigenlijk dan toch niet meer zo lekker vinden als vroeger. Recept veranderd of onze smaak veranderd?

zondag: Turks brood met rodebietenhummus / tomatensalsa / komkommer-courgettesoep / paprikasoep


gegrilde-paprika-soep-in-wording

We gaan op ziekenbezoek bij mijn baas, en doen van kraamkost maar dan voor iemand die geen nieuwe baby heeft maar een nieuwe heup. En we eten zelf vrolijk mee. Het prachtige kleurenpalet is het gevolg van een hele zaterdag zalig kokerellen.




De verrassend zonnige nazomerzondag brachten we door in goed gezelschap in een tuintje, met Turks brood, soepjes, hummus en tomatensalsa. Het was een geslaagde dag.

(Het recept voor de rodebietenhummus komt uit het boekje "Vegagerechten - van bijgerecht tot hoofdgerecht" van Veltman uitgevers. Bedenking: van 500g rode biet en 400g kikkererwten kan je héél veel hummus maken).

woensdag 13 september 2017

De Fresita's aan de 5:2 - week 2


U vraagt zich ongetwijfeld massaal af hoe het ons, 5:2-ers, vergaat. Wel: het leven van een mens op dieet zit vol beproevingen. Een overzichtje van de week:


BEPROEVING 1: INSTAGRAM
Al die heerlijke ontbijtjes, lunches en latte macchiato's... dat maakt het er niet eenvoudig op. Ik probeer niet te kijken. Maar ik wil natuurlijk ook wel heel trots de foto's die ik maak tijdens mijn lunchwandelingetje posten...
VERDICT: GESLAAGD!




BEPROEVING 2: VERJAARDAGSFEESTJE
Ik heb een vastendag en rijd naar huis van mijn werk. Ik heb nog maar een paar van de 500 toegestane kcal binnen, dus nog geen avondeten. Er komt een uitnodiging van een jarige vriendin. Heel gezellig, maar mijn zelfbeheersing was ver zoek: ik propte mezelf vol met chips, olijven, kaas en M&M's.
VERDICT: GEFAALD! (hoewel, ik dronk geen alcohol. Dat is toch ook heel flink.)



BEPROEVING 3: KOFFIETJES DRINKEN
Ik doe dat nogal graag, een koffietje gaan drinken met vrienden. Ik hield het deze week op thee en liet meestal zelfs het koekje bij die thee achterwege. Ik bestel zelfs geen havermoutkoek bij Croq'n'More (maar ik denk wel dat dat één van de eerste dingen is die ik binnen vijf weken ga kopen) en geen taartje bij Stuckens. Bij die laatste kan ik wel de koekjes die je bij de thee krijgt niet laten liggen. Onmogelijk.
VERDICT: BIJNA GESLAAGD




BEPROEVING 4: NEUZEKES
een collega trakteert met neuzekes. Neuzekes!!! Ik sterf een beetje en loop met een grote boog om de briefingtafel heen.
VERDICT: GESLAAGD


BEPROEVING 5: INFO-AVOND
Gezellige avond op de school van Jackie en iedereen mag iets lekkers meebrengen. En dat op een vastendag. Ik zorg dat ik dit keer wel mijn avondeten achter de kiezen heb, en breng aardbeien en bessen mee om te delen. Van de buurderij trouwens. Toen ik die allemaal op had, ging ik alsnog aan de chips.
VERDICT: GEFAALD


Einduitslag: ik faalde een paar keer en ik slaagde een paar keer. Zo gaat dat in het leven. Maar wat telt, las ik op de weegschaal: er ging weer een kilo af en ik overschreed daarmee een voor mij belangrijke grens. Of onderschreed, eigenlijk. Is dat een woord? Hoe dan ook. Ik zag een getal op de weegschaal dat ik al een hele tijd niet meer gezien had. Het was een blij weerzien. Dus alles bij elkaar ben ik al meer dan 3 kilo afgevallen, en week 3 is nog volop bezig. En voor meneer Fresita precies hetzelfde. Wij zijn tevreden (en weldra superslanke) mensen.


dinsdag 12 september 2017

wat eten de Fresita's? - weekmenu week 36

maandag: restjes
We aten de restjes van wat het lief de dag ervoor maakte van de restjes. Kunt u volgen? Ik ook maar half. Om het goed te maken: een leuke foto van ons op de Gitannekesfoor, twee dagen voor restjesmaandag. Door de weergaloze Peter Van Gelder.

foto Pedro Portret

dinsdag: volkoren strikjespasta met pesto
Volgens mij is het voor het eerst sinds altijd dat ik erin geslaagd ben een basilicumplantje een paar weken in leven te houden. Dus heb ik zowaar verse pesto gemaakt met basilicum uit eigen tuin (en nog wat peterselie, want ook daarvan had ik nog een plantje).

woensdag: kip met appelmoes 
Een kleine traditie. Niet elke week, maar af en toe halen we op woensdag kip op de markt.

donderdag: wortelspaghetti met pesto / kindjes bij oma
En in de brooddoos ging, tot groot jolijt van Jackie, een wrap met daarin een restje kip, worteltjes en komkommer.

vrijdag: bloemkoolsoep met paprika / hartige taart van de buurderij
donderdag halen wij onze bestelling op bij de Buurderij, en dat is handig want op vrijdag is er bij ons weinig tijd om te koken. Dus zonder moeite toch lekker en gezond eten op tafel.

zaterdag: restjesfeest!
Broccolitaart met spekjes van de Buurderij, wraps met kip, worteltjes en komkommer, koolrabipuree met spiegeleitjes... de koelkast werd leeggemaakt en we hadden zo veel dat zelfs een onverwachte gast probleemloos kon aanschuiven.




zondag: falafelschotel
We trokken naar Leuven voor het openingsfeest van Hal 5. Dat ziet er daar veelbelovend uit, maar er was daar meer volk dan we verwacht hadden. En ik denk ook meer volk dan de organisatie verwacht had. We hadden erop gerekend daar vanalles te kunnen eten, maar door de lange wachtrijen viel dat een beetje tegen. We gaan nog wel eens terug op een andere keer. Maar dus: we hadden nog een beetje honger toen we thuiskwamen. Pizza of frietjes past niet echt in ons verstrakkingsplan, maar een falafelschotel van bij Turkoase moest wel kunnen, vonden we. Die bestelden we dus. Dat daar ook frietjes bijzitten, hadden we even over het hoofd gezien. De frieten gingen grotendeels naar de kinderen, maar ik heb er toch ook wel van genoten.